Holy Week

Hello my dear readers! I know there are only few of you but I wanted to express my heartfelt thanks for having time reading my post.  I may not sound as good as those professional bloggers but I assure you that what you read here are purely from my heart. So thank you so much!

As you can see summer is officially here! This week, we are commemorating the passion of Christ, the great love He offer to us by dying on the cross to save us from all our sins. I hope we all spend this week more meaningful than ever.  It would be fine if we spend some of our time by doing community services, attending some church activities and the like, sharing our blessings to others and of course having time to meditate and evaluate or examine ourselves on how we are doing as a Christian.  I have noticed that during holy week, most of us spend their time taking vacations like at the beaches, provinces, out of the country and many more.  We almost forgot the true meaning of Holy Week.  Way back in our province when I was still young. I still remember how we celebrated Holy Week.  It is really a week of prayers, self-meditation, doing community and church services and other significant activities.  We can only celebrate or have fun in the beach during Easter Sunday. Well, yes many would say that its an old practice but for me its not only a practice or a tradition, its one way of showing respect and love for God.  Its a way of giving thanks to Him for His greatness and for loving us unconditionally. 

I hope some of you will find time to spend their time with Jesus even just for this week.

Have a blessed day ahead!

:)joy

Everyday is a Blessing from God

Hi there readers! Sorry for this super late post.  I don't know how will I explain it to all of you but the past months has been a great struggle for me.  I don't know if we can call it depression syndrome but what I'm sure that I am not really that  fine right now.  If you will noticed in my previous post I always talk about lifes struggles, trials and surviving.  Most of the time I tend to be okay and  fine but deep inside my problems are lot bigger than I am. It all started when I lost my job.  Everything went wrong and my family also experience a sudden changes in our lives. It's a bit different if you already have your own family. It breaks my heart to see that I could no longer give my child her needs and wants.  But I know in my part I really did my best to be able to recover fast from our sudden fall but opportunity has not yet come my way.  I always pray and ask help and forgiveness from our God and I know even if my prayers has not yet been answered I still believe that He listen to me because of the unseen miracles that is happening in our everyday life.  Sometimes we never noticed the small blessings that God is giving to us because we only focus our minds to the great things that we are asking from Him.  So because of that I realized that I should always be thankful to God no matter what trials and sufferings life may brought me.  God has great plans for us no matter how big our problems and trials right now.  I need to be more patient and continue to be a blessing to others.  God has His own perfect time for us.  These are the reason why I am still holding on to His promises and was able to survive my everyday struggles in life. God is really good.

Stay happy and always be positive. God loves us.

:) joy

Anniversary

Hi!

This month, my husband and I celebrated our 9th year wedding anniversary.  I was glad after all kami pa rin until now and getting even better pa ang takbo ng relationship namin as  a couple.  Though civil wedding pa lang kami kinasal,  I have all this hopes na matuloy ang renewal of vows namin  next year sa church naman syempre as a Catholic, I  still wanted to have blessings from the Lord.  Anyway, wala naman problema, as long as we still love each other, maski simple lang na church wedding ok na yan.  Sabi ko nga sa hubby ko, maski  wala nalang bisita, kami lang ang importante magkaroon kami ng blessings from the Lord.

This year hindi kami lumabas or nag date mag asawa, not the usual years na lagi kami lumalabas kapag anniversary namin.  Kain sa labas, nood movie pasyal.  This year sa bahay lang kami, bumili lang sya ng food then pinag saluhan namin mag anak.  Masaya na rin kami, ang importante magkasama kaming lahat.  

Gusto ko lang sana i share sa inyo ang aming love story at kung paano kami nagmamahalan at inabot namin ang ganito katagal na panahon.  Sa panahon kasi ngayon, bihira na ang nagtatagal ang pagsasama bilang  mag asawa. Kaya I am very thankful kay Lord na patuloy nyang bini bless ang ginagabayan ang aming married life.  Hindi kami perfect couple dahil madami din kami dinaanan at patuloy na pinagdadaanang mga trials sa buhay mag asawa.  Ilang beses na din tuwing nagkakagalit kami minsan naiisip ko na maghiwalay nalang kami.  Pero dahil sa gabay ng Holy Spirit, naliliwanagan ang aming mga isip at nauuwi rin sa pagbabatian at pagsisikap na mas lalo pang maging maunawain at habaan pa lalo ang pasensya.  Kaya naman hanggang ngayon ay magkasama pa din kami.  

Naalala ko pa noong boyfriend ko palang sya.  Hindi naging madali ang aming relasyon dahil ang daming sagabal at pumipigil sa amin.  Kaso, kung talagang meant to be kayo, walang sinuman makakahadlang harangan man ng sibat.  Isang taon lang kami nagkasama talaga as bf/gf dahil nag decide sya na mag work abroad.  Akala ko that time noong umalis na sya ay end na din ng relasyon namin katulad ng karamihan na nangyayari.  Ngunit, nakita ko yung pagpupursige nya na mag reach out sa akin.  Take note, wala akong cellphone, walang landline, walang computer sa bahay.  So paano kami regular na mag uusap?  Pero after a month mula ng pag alis nya, nakatanggap agad ako ng sulat sa kanya.  Tuwang tuwa ako dahil akala ko limutan na talaga.  So mula noon nagpalitan na kami ng loveletters hanggang sa matuto na sya mag internet..hehehe.. Although mahal pa dati ang rental sa internet cafe, sinasakrispisyo talaga namin maski 3 times a week magkausap kami sa chat, at least na update kami sa isat isa.  Twice a month tumatawag sya sa akin sa landline ng kapitbahay namin na pinsan ko sya tumatawag para makausap ako maski saglit lang.  Iyong mga effort nya na iyon, sobrang na appreciate ko talaga kaya sinikap ko rin na maging tapat sa kanya. After a year, nabigyan sya ng chance na makapag bakasyon ng 2 weeks dito sa Pinas.  HIndi pa man sya nakakauwi, pina plano na namin thru chat ang mga activities na gagawin para maging sulit ang bakasyon nya. Nagulat ako kasi isa sa plano nya ay magpakasal na kami maski sa huwis lang muna.  Syempre dahil mahal ko rin naman sya e di pumayag na din ako.  Wala ni isa sa aming mga kamag anak ang nakakaalam na ikakasal na kami.  So dumating na nga sya, walang nakakaalam na dumating na sya, ako lang ang sumundo sa kanya.  Nag stay muna kami sa hotel for 2 days para bonding time namin.  Then noong day before ng wedding namin, pumunta sya sa bahay para sa informal na pamamanhikan nya.  Sinabi ko informal dahil hindi sya tipikal na pamamanhikan na nag usap usap ng plano.  Pumunta sya para sabihin sa nanay ko na ikakasal na kami bukas, hehehe..syempre gulat din nanay ko.  Although kilala naman sya ay madami silang katanungan na gusto malaman.  Nasa right age naman na kami that time kaso nagulat lang sila sa agarang plano.  Simple lang naman sagot namin, nagmamahalan kami.

So dumating na nga ang araw ng kasal namin.  Noong pauwi palang sa sa Pinas, may kinausap na ako sa City Hall at nagpa schedule na ako ng date ng kasal namin kaya wala ng syang naging hassle pa.  Ang schedule ng kasal namin ay 12noon,  ang aga namin ng nanay ko at ng iba ko pang relatives doon.  Syempre kami ang nauna so wait ko ang aking groom.  Napansin ko iyong ibang nagpa civil wedding as in naka wedding gown pa ang barong ang couple.  Nahiya naman ako sa suot ko dahil naka slacks ako at blouse lang..hehehehe.  Grabe, 12noon na wala pa ang aking groom.  Kabado na ako baka maging runaway groom ang peg nya.  After ilang minutes dumating na ang tropa nila.  So nakahinga na ako ng maluwag.  Na trapik lang pala sila.  So tuloy ang kasalan na tumagal ng mga kalahating oras yata iyon.  After ng kasal, tuloy na kami sa mall, nag hanap kami ng restaurant na pwede makainan.  So go kami sa eat all you can restaurant para hindi naman nakakahiya sa aming mga guests na nag abala pa para sa ming big day.  Actually, ang original plan talaga namin ay church wedding agad, may shorlist na kami ng mga taong kukunin para sa entourage, but then nag change plan dahil hindi nga pinayagan ng mahabang bakasyon at maiksi ang time frame para sa preparation. So after 2 weeks, kelangan nya na ulit bumalik sa abroad kaya malungkot na naman.  Buti na nga lang may internet na kaya hindi na mahirap ang communication.  Madalas ang aming chat kaya na iibsan din ang homesick nya doon sa abroad at ganun din naman ako sa kanya.  After 5 months umuwi rin sya dahil namatay naman ang father nya at nag decide na sya na wag na bumalik sa abroad.  So that time nagsama na kami as a couple at mas lalong naging masaya kami dahil magkasama na kami at last.

Sana nga matuloy ang balak namin na magpakasal ulit sa simbahan naman.  Every womans dream kaya iyan, ang makasal sa simbahan di ba?

Wish me luck!

Cheers

joy

Tuliro sa isang tabi..

Hello there!

How's life? I hope everyone is doing fine and having a wonderful start of the year.  

It's been 2 months since I left my job, hindi ko maiwasan ma miss ang mga dati kong activities at mga taong regular kong nakakasama sa work.  Though nag eenjoy ako ngayon sa buhay ko na kasama ko lagi ang anak ko,minsan di pa rin maiwasan na hanap hanapin mo ang activities mo dati lalo na kapag nasanay talaga ang katawan mo sa trabaho.  Sa ngayon medyo confused ako kasi parang gusto ko mag SAHM nalang para mag alaga ng anak ko kaso kapag nabo boryong naman ako sa buhay ko doon naman ako nakakaisip na mag work ulit.  Actually sa ngayon, medyo nag oobserve din ako kung anong magandang pasuking sideline a para habang di pa ako bumabalik ulit sa work ay may pagka abalahan ako.   Ang dami ko kasing gustong matutunan like magluto, mag bake, at dressmaking.  Hindi ko alam kong saan ako mag uumpisa pero lahat na yan ay gusto ko talaga matoto.  Naisip ko kung mag negosyo nalang kaya ako para I still have the time na alagaan ang anak ko. Kaso paano? Ano ba unang step na gagawin ko? Hehehe...ang labo ko ano?

As of now enjoy talaga ako sa super precious talaga ang bonding moments namin ng daughter ko. Lalo kaming naging close sa isat isa.  The more na nakikilala ko sya sa mga character na pinakikita nya.  At ngayon yung stage ng buhay nya na madami syang katanungan, gustong malaman, kelangan ng detalyadong explanation kaya naman pinipilit ko na habaan pa ang pasensya ko para maibahagi ko ng maayos at tama ang mga bagay ng gusto nya malaman.   And of course maski papaano hindi nya iisipin na hindi ako naging hands on mom for once in her life.  Dumating man ang time na maisip ko na bumalik na talaga ulit sa work, at least maiisip din ng anak ko na minsan sa buhay nya nag laan ako ng time para personally na mag alaga sa kanya.  

So hayon nga,  sana by February makapag decide na din ako ng gusto kong mangyari sa buhay ko.  With Gods help and guidance sana makapag desisyon ako ng ayon sa nararapat at ikabubuti ng buhay ko.  Wish me luck guys!

Cheers!

joy

Welcome 2013!

Happy New Year guys!

I do hope everyone celebrated their holidays meaningful and joyful.  Time flies so fast talaga, at heto nga at bagong taon na naman.  Tatanda na naman tayo.  And of course lahat tayo nag wi wish ng magandang year ahead.  

You know guys, last December, I attended and was able to complete the Simbang Gabi, as in madaling araw ha? I was so glad na kumpleto ko ang 9 days novena kaya naman naging masaya at meaningful ang aking pasko maski simple lang ang naging celebration namin together with my loved ones. Ang importante masaya at kumpleto kaming nag celebrate ng aming pasko.   May mga wishes din kasi ako for the year 2013 kaya nag sacrifice talaga ako na gumising ng maaga para mag attend ng simbang gabi.  At syempre hindi lang sa pag attend at pagkumpleto ng simbang gabi masses nagtatapos ang lahat, kelangan isabuhay din ang mga gospel at mga homily na ibinahagi ng mga pari during the mass.  It is also my way of thanking God for the blessings and trials na naranasan/natanggap  ko sa year 2012.  

For this year 2013, may mga resolutions din ako na gusto ko sana gawin sa buhay ko.  Here are some of my new years resolution.  I just wish magawa ko lahat para ma improve ko ang aking sarili and of course to become a more better person.

1. Sana mas dumalas ang pag sisimba naming buong family tuwing Sunday para naman lalo kami i bless ni Lord.  Sabi nga nila, the family that prays together, stays together.

2. Sana ma handle kong mabuti ang aking temper at ugali.  Humaba pa sana ang aking pasensya at pag unawa sa aking kapwa.

3. Sana mas maging open pa ako sa pagpaparamdam ng aking care and love sa aking hubby.  Medyo hindi kasi ako karinyosa pero deep inside loving and caring and thoughful talaga ako.

4. Sana mas maging mapagpatawad pa ako sa mga taong may atraso sa akin dahil ang Diyos ay nagawang magpatawad sa lahat ng taong  makasalanan kaya walang dahilan para hindi ako magpatawad sa aking kapwa.

5. Sana mas pagtuunan ko ng pansin ang aking sarili ngayon,  sana magtuloy tuloy ang aking pagbabawas ng timbang for health sake at syempre to look good na din.

6. Sana mas maging masipag pa ako ngayong taon dahil kelangan ko makabawi in terms of financial aspects.

7. Sana mas maging wise na ako sa paghahawak ng pera at pag paplano para sa kinabukasan ng aking pamilya.

8. Sana maiwasan ko na ang pagbili at paggasta sa mga wants lang at mas bigyan ng pansin ang mga needs talaga ng pamilya.

ILan lang iyan sa mga goals na gusto ko ma achieve this year.  I'm sure kung magawa ko iyan lahat siguro na mas magiging mabuti ang pananaw ko sa buhay at mas magiging magaan ang buhay para sa amin.

How about you? May new years resolution ka rin ba?

:)

Cheers to year 2013!

JOY

Everything's Gonna Be Alright!

Hi dear readers! Advance Merry Christmas to all! We are already on the last month of the year.  I'm quiet sure many of you are very excited for the Christmas.  As we all know December is the month of non stop partying and spending much.  Halos every week or even everyday ang mga Christmas parties and reunions na ginaganap especially kung ikaw ay maraming friendship.  Minsan kulang pa ang time mo para mapuntahan lahat ng parties. IF you are working of course nandyan din ang stress sa work lalo na at palapit na din ang Christmas vacation so lahat nagmamadali na matapos agad ang mga deadlines or commitments sa office.  para makapag file na ng Vacation Leave. For the past years isa ako sa ganyan ang feeling tuwing sasapit ang pasko. Sobrang aligaga na minsan halos di na kami nagkakausap ng family ko dahil lagi na ako busy sa work at super late umuuwi from work at pagdating sa bahay pagod na pagod na at wala na ako gustong gawin pa kundi ang matulog at magpahinga nalang para makapag recharge for the next day battle na naman sa work.  But now medyo may konting twist dahil nagkaroon ng sudden changes sa life ko at sa career ko.  I resigned from my work a couple of months ago hoping to search a better opportunity from other industry or company.  As of now, I'm still in the process of completing my personal papers to be able for me to transfer to another office/company and hopefully by January I can start my new work and new life again. (Please help me pray for the success of my career)

For the past weeks, I just stayed home with my daughter and helping my mom in taking care of the needs of my daughter as well in our home.  We do not have maid for now so sometimes I do the household chores like cleaning the house, doing the laundry and taking care of my daughter. It's so hard but worth it especially   that me and my daughter became much closer dahil nakikita nya ako palagi.  Minsan naglalambing pa sa akin na ako ang maghatid sa kanya sa school instead of my mom.  Kaso pina uubaya ko na sa mom ko ang paghatid sunod sa school dahil mas sanay na sya sa ganun at madami na sya mga friendship na mga parents din ng mga classmates ng anak ko.  Natutuwa naman din ako dahil nag eenjoy sya sa everyday activity nya dahil nakahanap sya ng mga bagong friends at makakausap.  Since my daughter was born, my mom was the one taking care of her until now kaya matindi din ang bonding ng mag lola.  I am very thankful that I have my mom to look over my child while I was working.  Iba pa rin talaga kung kadugo mo ang nag aalaga sa anak mo, less worry and you're sure na inaalagaan talaga ng mahusay ang anak mo.  So thank you talaga sa mother ko.  

Lately I've been experiencing this feeling na bigla nalang ako nalulungkot lalo na kapag nag iisa lang ako or wala akong magawa. Bigla kong nami miss ang dati kong work at ang mga kasamahan ko dati sa work. Almost 6 years din ako doon at hindi biro ang naging bonding ko sa mga kasamahan ko sa office dati.  Kaso I have to decide and I want to find my true happiness.  Hindi pa rin kasi masusukat sa tagal ng panahon mo manilbihan sa isang kumpanya ang happiness mo.  I know myself, simple lang akong tao at hindi ako mapag hangad ng sobra.  Naniniwala kasi ako na maski gaano ka stressful ang work dapat masaya ka pa din at nandun pa rin ang feeling of excitement tuwing papasok ka sa trabaho.  Pero kung ang pakiramdam mo ay tuwing gigising ka sa umaga na iisipin mo palang ang work mo ay pagod ka na at sumasama agad pakiramdam mo,well that's the time na kelangan mo na timbangin ang sarili mo. For me, I've realized na  hindi lang naman sa sweldo mapapasaya sa buhay ko, importante pa rin ang good working relationship.  Dahil kung may ganun relationship, magaan lahat dalhin maski gaano pa ka stressful ang trabaho.  Respect sa bawat isa, maski ano pa mang position ang hawak mo. We are all created equally by God so I believe maski ano pa man estado mo sa buhay you deserved to be respected especially kung naging mabuti ka naman.  

Nevertheless, nahihirapan pa din ako mag move on.  Parang break up lang sa boyfriend ang feeling.  Yung attachment mo kasi, yung puso mo nandun pa din pero yung isip mo nagsasabi na you have to move on if you want to be happy. Well, I guess time will heal all the heartbreaks and disappointments.  I believe this is just a part of the process that I have to go through so I have to be more stronger.  I know time will come that everything will fall into each places again. I just need to be more patient and look forward to the day where everything's going to be alright again.  

Cheers!

joy

A Christmas Shopping tips

Hi guys! How are you? Again, I would like to apologize for my super late update here in my blog page.  I've been quiet busy attending to some personal matters that needs my full attention so that's why I seldom post new blog entries. I hope it would soon be over para maka focus na ako sa mga dapat kong gampanang trabaho.

As you can see it's already the month of November, time flies so fast that we never noticed were on the last week na pala ng November and next week is already December. Wow, its christmas time again!  Hindi lang mga bata ang masaya ngayon kundi pati din ang mga adults lalo na kapag nagtatrabaho ka sa isang magadang company na talagang nagbibigay ng bonus at kung anu ano pang mga incentives para sa mga empleyado.  Sabi nga nila, Christmas is time for sharing and giving.  Halos lahat yata ng tao nagiging mapagbigay tuwing dadating ang kapaskuhan.  Well, dahil siguro sa naging tradisyon na at likas na mapagbigay talaga ang mga Pinoy.  At dahil dyan bibigyan ko kayo ng mga humble tips coming from my own experience on how at kung saan makakahanap ng mga mabibilhan ng mga pang regalo nyo sa pasko without spending too much. 

Kamustahin naman natin ang central capital ng bilihan ng mga regalo at kung anu ano pa hindi lang tuwing pasko, maski anong celebration all year round dito talaga ang takbuhan ng karamihan sa tin. Syempre walang iba kundi ang DB or Divisoria Baclaran.  Mamimili ka nalang dyan kung san mas convenient na puntahan para sa yo.  Pero I'm sure maski saan ka pumunta dyan talaga kikislap ang mga mata mo sa dami at samu't saring stuffs na makikita mo doon. Pang regalo, pang personal na gamit, sa bahay at madami pa.  Bukod sa mura, talagang ma stretch mo ang budget mo doon unlike sa mga malalaking mall medyo pricey na kaya konti lang ang nararating ng pera mo. Based on my own experienced, best time na pumunta dyan sa DB ay month of October para sa mga Christmas buys nyo.  Kapag kasi pumasok na ang month ng November hanggang December goodluck nalang sayo.  Bukod sa mapapagod ka na sa haba ng trapik at dami ng tao, hindi ka pa makakapili ng maayos dahil ma sstress ka na agad sa siksikan at tulukan. Kelangan buo ang energy mo, handa ka physically sa pagsabak sa malabuhanging dami ng tao na nagtutulakan at nagsisiksikan para lang makapamili.  Plus idagdag mo na yung mga nagsusulputang at dumadaming vendors na sinasakop na ang kalsada sa paglatag ng paninda na lalong nagpapasikip at nagpapabagal ng traffic.  Kapag nasagi mo pa ay galit pa sa yo.   Ready din dapat ang mga paa mo with matching comfortable pair of shoes para sa walang humpay na lakaran.  Mas maganda din kung ang dala mong bag ang yung tipong body bag para iwas ka din sa mga mandurukot.  At wag ka magdadala ng mga bata as much as possible dahil mahihirapan ka lang. Bukod sa maaburido lang sila dahil maiipit lang sila sa siksikan ng mga tao, ang masaklap pa ay baka mahiwalay o mawala pa ang batang kasama mo sa dami ng tao dun. So that's a big NO talaga na magdala pa ng mga paslit doon.  OF course dapat marunong ka mamili, mangilatis ng produkto,  wag kang mahihiya tumawad.  Kung madami ka bibilhin mas makakamura ka sa wholesale price nila.  Mas maganda kung sa labas ka mamili huwag doon sa mga aircon mall  dahil ang 3 for Php100 dun sa aircon mall  makakabili ka sa labas ng Php25 each lang.  O di ba sayang din yung natipid mo sana.  Pero same lang naman ang product.  HUwag kang makakalimot tumawad at kung ayaw magbigay ng discount, maghanap ka ng iba madami ka pa dyan makikita.  Minsan nga, try mo umalis kung ayaw magbigay ng discount, kapag narealized ng may ari ng store na sayang din benta, hahabulin ka pa at ibibigay na sa price na gusto mo.  Kapag pasko kasi mas marami ang stocks kaya ang mga negosyante dyan, di bale konti or maliit lang tubo basta makabenta lang.  So dapat wise ka din. Mas maganda din kung wholesale ang bibilhin mo like 6pcs pwede na iyon sa wholesale price.  Mas makakamura ka doon.  Syempre dapat may listahan ka din dapat ng mga pangalan ng bibigyan mo ng regalo para hindi ka din mag over sa pamimili.  Sayang din naman kasi kung sobra sobra.  Next year hindi mo na yan pwede regalo dahil tiyak wala na sa trend yan..hehehe...As  much as possible wag ka din magdadala ng sasakyan doon, dahil bukod sa mahihirapan ka lang makapasok ay problema mo ba kung saan mo ipaparada na malapit lang din sa pupuntahan mo.  At saka bukod sa ubos ang oras mo sa trapik ay ubos din ang gas mo sa tagal ng usad ng byahe.  Kaya mas maganda mag commute ka nalang.  Madami namang choices, like taxi, jeep at yung mga karetela na hinihila ng kabayo.  Best time na pumunta doon ay iyong umagang umaga like mga 6am or 7am.  Tama lang pagbukas ng nga tindahan doon ikaw ang mauunang makapamili. Kapag between 10am to 3pm na kasi yan na ang kasagsagan na ng dagsa ng tao.  Mas maganda din sana kung weekdays ka pupunta doon, medyo maluwag compare sa weekend.  Bago ka pumunta doon siguraduhin na nakakain ka na dahil nakakagutom din ang ikot ng ikot, lakad ng lakad.  At symepre kapag nakapamili ka na, nakakapagod din ang magbuhat ng mga nabili.  Kaya mas maganda kung energized ka talaga para hindi ka agad mapagod at ma enjoy mo pa lalo ang pag shopping mo.

Higit sa lahat, dahil krisis tayo ngayon, kelangan din natin magtipid at maghigpit ng sinturon. Maaring may mga nabigyan tayo ng regalo last year pero this year wala na.  Sa tingin ko naman maiintindihan nila iyon sa hirap ng buhay ngayon.  Ang importante naman dyan ay yong thought hindi ang value ng regalo mo sa kanila. Batiin nalang natin ng Merry Christmas para makumpleto pa din ang spirit of Christmas.  :)  Ang true essence naman talaga ng pasko ay pagpaalala sa atin na may isang batang ipinanganak sa sabsaban na syang tumubos sa ating mga kasalanan.  

Have a Blessed Christmas to all!

joy

Standing Tall Through Tough Times

Hello my dear readers!  I'm so sorry I haven't updated my blog for so many weeks already.  I even felt guilty specially that I learned that I have more readers than before.  I'm so glad other readers really appreciated my   humble blog.  Hindi naman ako professional blogger, ginawa ko lang ito just to share my day to day experiences in life may it be happy or sad experience.  Nowadays,  I've been through tough times talaga and hindi pa talaga ako totally overcome doon sa mga trials ko in life.  There are times na minsan naiisip ko na parang hindi ko na kaya harapin lahat ng problems but iniisip ko naman why should I give up.  The Lord God give this to me, therefore I know I can handle this with His help of course.

I'd like to share lang my new find from a bookstore.  Well, isa syang book of course na ang title ay Standing Tall Through Times by Maloi Malibiran-Salumbides a radio broadcaster, motivitional speaker at corporate trainer from the Philippines. 

 Noong nakita ko iyong book, unang basa ko palang sa cover title ay na encouraged na ako na bilhin sya dahil  swak na swak talaga sa pinagdadaanan ko ngayon.  I bought it for Php 99.00 only.  I've never got wrong with my decision to have a copy of that book dahil napakalaking tulong talaga  sa kin lalo na medyo low ang spirit ko ngayon.   It serves as a reminder for me and explains clearly why I have to go through all these trials.  A lot of advises, tips and words of wisdom ang mababasa mo.  Ang kagandahan pa ay talagang realistic lahat ng kwento at sharing nya doon sa book.  Halos lahat yata ng tao makaka relate sa kanyang mga sinasabi.   In short, inilatag at ipina intindi nya lahat ng bagay na medyo complicated para sa ilan sa atin.  After reading the book, I felt an instant relief.  I regained my confidence and learned to trust and believe in the power of our Lord.   I realized so many things na dapat hindi ko pala ginawa in the past para hindi ko sana dinadanas ngayon itong consequences.  But as they said, huli man ang pagsisisi ay ok lang iyan dahil ang ating Lord ay isang mapagmahal at mapagpatawad na Diyos.  Just be sincere to Him and to yourself na talagang you are sorry for all your sins,  Go will never leave you nor forsake you.  Tayo ang lumalayo sa Diyos kaya natin dinadanas ang trials sa buhay.  Pero sa sobrang dami ng promises ni Lord sa atin, sabi nga ng author, walang puwang ang negative vibes sa ating buhay basta magtiwala lang tayo sa promises ni God sa atin. 

Sa may mga pinagdadaanan din trials katulad ko ngayon, I highly recommend this book to you.  I'm sure this will help you a lot to boost your confidence and serves as your reminder to never give up until the storm is over.

Thank you my dear readers!

Cheers,

Joy

False Alarm

Hi there dear readers! Sorry I wasn't able to post new blogs this past weeks.  You know guys, sa ngayon I have lot of problems na dapat harapin kaya ang outcome ay nawawala ako sa focus, sa momentum at enthusiasm.  Pero don't worry guys, lilipas din ito sana sooner na para bumalik na ang dati kong sigla.  Hindi ko na elaborate dito kung ano ang problems ko basta kapag ok na saka ko nalang ikukwento dito.  Mas masaya kasi kapag yung kwento may ending talaga...di ba? lalo na kapag happy ending :) Kaya wait lang kayo..I know malapit na matapos at excited na din ako mag share sa inyo.  

Alam nyo ba na buong akala ko ay buntis na ulit ako???  Paano naman kasi one week na delayed menstruation ko.  Excited pa ako kagabi na ibalita sa asawa ko.  Ito naman asawa ko dahil nadala na din..hehehe..sabi nya sure ka na ba? Magpa check up daw muna ako para sure.  Pero alam ko excited din sya medyo di nya lang pinahalata kasi sanay na nga sya sa mga false alarm.  Ang kaso, kaninang umaga paggising ko meron na akong dalaw..oh noh!  False alarm na naman.. :) Hay grabe hirap talaga.  Sabi ng friend ko, baka hormonal imbalance lang daw ako kaya delayed ang menstruation ko, alam nyo na sa dami ng nagpapa stress kaya siguro ganun.  Well, ok lang naman sa akin.  Naniniwala ako na in God's perfect time dadating yan sa amin.  HIndi naman ako nawawalan ng pag asa.  Kaya lang naawa lang ako sa anak ko, hanggang ngayon wala pa din sya kapatid at kalaro.  Minsan nakaka guilty kapag ang ginagawa nyang playmate ay mga dolls nya..:(   Kaya tuloy ayaw nya mag absent sa school dahil doon lang sya nakakaita ng playmate.  Hay sana nga bago ako mag 35 years old dumating na ang 2nd angel namin.

For now, tatapusin ko muna mga problems ko para maka move on na ako..:)

Cheers!

Joy

God is Good all the Time

Hi guys!

This year is such a hard year for me.  Though aware ako at naiintindihan ko na ang  problems ay kaparte na ng ating buhay at ayaw man nating aminin, ito ang nagbibigay ng excitement sa ating buhay.  Hindi kasi natin ma aapreciate ang victory kung wala tayong pinagdaanang hirap.  Kaya para s may mga pinag dadaanan ngayon, ok lang yan!  Life must go on!  Matatapos din iyan.   It's up to you how you will handle the situation.  Dapat marunong ka makibagay at syempre dapat marunong ka rin tumawag at humingi ng guidance kay God.

Alam nyo kaya ko nasasabi iyan ay dahil maski ako madami na rin napag daanang pagsubok sa buhay.  Madami na rin occasion na mapapatunayan ko na talagang kumikilos ang Diyos sa mga buhay natin lalo na kapag taimtim tayong humihingi ng tawad at tulong sa kanya.

Like this year, pagpasok ng taon 2012, sobrang dami na agad ng trials na sumalubong sa akin.  Naalala ko pa nga minsan, lagi akong nag wo worry sa kung paano ko iraraos ang araw araw na buhay ko.  Akala ko nga wala ng solusyon o pag asa sa mga pinag dadaanan ko, pero kita nyo naman hanggang ngayon nag uupdate pa din ako sa blog ko, ibig sabihin tuloy pa din ang buhay maski ano pa man iyan dadating na pagsubok sa atin.  Alam ko tinutugunan Nya lahat ng pangangailangan ko, at alam ko na Sya ang gumagawa ng paraan sa lahat ng mga malalaki man o maliit na bagay na nagyayari sa king buhay.    Hindi man totally nagkakaroon ng lunas ang problema, ang importante nababawasan. At naniniwala ako na later on mawawala na ng tuluyan lahat ng bumabagabag sa isip ko.

Kaya advise ko sa mga readers ko, wag kayo mawawalan ng pag asa sa buhay.  If ever may mga problema kayo, lift it up to God at sya ang bahala sa inyo.  Life must go on at dapat maski madami problema maging Joyful pa din tayo.  :)

cheers!

joy

More Babies to Come please...

Hi there!

I was surfing yahoo website this morning when I saw an article regarding best things about having more than one kid.  Sounds interesting kaya binasa ko.  After I read the article, sadness talaga ang naramdaman ko para sa anak ko na nag iisa lang. Kung may kapatid lang sana sya sigurado mas happier sya ngayon dahil mararanasan nya lahat ng advantages ng mayroong kapatid.  Isa na doon ang may kasama sya, kalaro, kakampi, kaaway, kakulitan at iba pa.  Kung may kapatid sya sana mas mapagmahal sya at mas thoughtful.  At syempre sa paglaki nya at sa pagtanda naman naming mga parents nya, e di sana may kasama sya, kaagapay sa buhay at karamay sa mga desisyon sa buhay na hindi na namin lubos na magagampanan para sa kanya.  Ang hirap isipin na wala syang makakasamang kapatid in case mawala na kami ng daddy nya sa buhay nya.  Maliban nalang syempre kung mag asawa sya at magka pamilya na.  Tulad ng biruan ng iba, paano ka mag organize ng family reunion kung wala ka namang kapatid..hehehe.... e di mga pinsan!!

Sa kabilang banda, naisip ko rin na hindi din naman siguro hassle kung sakaling walang kapatid ang anak ko.  Nakikita ko naman na strong ang personality nya at matalino sya.  Sa tulong na din siguro ng gabay naming mga magulang sa kanya, siguro naman higit pa sa pagkakaroon ng kapatid ang mararamndaman nyang pagmamahal namin sa kanya.  Kung sakaling hindi man kami mabigyan ng chance mag asawa na magkaroon ulit ng anak ay maluwag naman namin tatanggapin yun.  Pero hanggang kaya pa, hindi pa din nawawala ang pag asa namin na someday didinggin din ni Lord ang panalangin namin to have maski isang anak ulit.  Sabi nga nila, "In God's perfect time" dadating iyan sa atin.  Pray lang ng pray.

Minsan kapag may nababasa/napapanood akong news tungkol sa mga fetus or baby na inabandona lang kung saan saan, talaga namang nakakagalit ang mga gumagawa noon.  Napakadali para sa kanilang magtapon ng buhay samantalang ang iba dyan hirap na hirap magkaroon man lang maski isang anak.  Kung sino pa ang hindi deserving na magkaroon iyon pa ang nagkakaroon.  Sayang lang kasi yung mga buhay ng mga batang iyon.  Buti nalang madami pa din mabubuting tao na handang  mag aaruga at magmamahal sa kanila kaya sa somehow bless pa din sila.

Isa lang din ang comment ko sa pagkakaroon ng madaming anak.  Dapat responsable din ang mga parents sa bawat iniluluwal nilang anak.  Make sure na financially, kaya ninyong ma sustain ang mga basic needs ng mga bata or else hindi din sila magiging masaya sa buhay nila.  Emotionally, morally, physically, spiritually dapat ready ka din gampanan ang obligasyon sa bawat anak mo. Iwasan magkaroon ng paborito sa magkakapatid para walang samaan ng loob at magiging cause din ng lagi nilang pag aaway.  So yun lang ang aking masasabi dyan.  Sana nga mabigyan ako ng isa pang miracle ni God maski isa lang. :)

Cheers!

joy

 

Maraming Salamat sa OB Gyne ko!

Hi dear readers! 

Yesterday I was able to went home early and I got the chance to watch the TV Patrol News of ABS CBN.  I was very sad about the news regarding the death of the 8th months old daughter of Andrea Revilla-Ynares (sister of Sen. Bong Revilla).  Here is the complete details of the news http://www.abs-cbnnews.com/entertainment/08/30/12/revilla-clan-mourn-passing-granddaughter 

I also have the same experience with Ms. Andrea Ynares.  Year 2008, I was then pregnant with my daughter.  Same with her, I am also expected to gave birth by 1st week to 2nd week of September 2008.  But then all of the sudden my blood pressure started and continuously raised up and so my OB Gyne started to get worried. It was my weekly visit to her and I never expected na after ng visit ko na iyon ay manganganak na pala ako.  Nag start lang naman ang worries nya noong nag check sya ng BP ko na nasa 150/100 yata yun.  Then tiningnan nya yung aking booklet, mula noong unang month ng visit ko napansin nya na pataas ng pataas ang record ng BP ko. Sabi nya, hindi daw maganda ang record ng BP ko, she informed me na magkita daw kami the following week sa ER ng Manila Doctors Hospital dahil schedule na daw nya ako for delivery.  Tinanong din nya ako kung may nararamdaman pa akong movement ng baby ko sa loob.   Sa experience ko, wala na sya movement pero may time na bumubukol or tumitigas yung tiyan ko sa isang side then mawawala. Pero yung feeling na may lumilikot sa loob ng tiyan ko, wala na.  Sabi ng doctor ko, dapat daw may movement pa rin daw akong mararamdaman sa loob ng tiyan ko.  So after ng check up ko, binalita ko agad sa husband ko ang sinabi ng doctor.  Dumating na nga iyong araw na naka schedule na ako manganak.  Noong una ayoko pa nga sana kasi wala pa naman ako nararamdaman kakaiba sa tiyan ko at sa sarili ko.  Kung hindi lang ako tinext ng doctor ko kung asan na ako, wala talaga akong balak sumipot sa ER ng Manila Doctors.  So ganun na nga nangyari, pagdating ko sa hospital, nandun na doctor ko, nauna pa sa akin.  After ng madaming check up, monitoring at kung anu-ano pa,  nanganak ako thru CS section, during my delivery doon lang din namin nalaman including my OB na surprise din na nakapulupot pala ang umbilical cord ng anak ko sa left leg nya.  Imagine 3 ikot ng umbilical cord sa paa nya.  Kita pa namin after nya malinisan na may marka or pasa ang leg nya sanhi ng pagkatali.  Sa buong stage ng pregnancy ko, isang beses lang kasi ako nag pa ultrasound, yun ay noong 7 months na ang baby ko sa tiyan at ang purpose noon ay para malaman ang gender nya.  Wala naman nakita ang doctor ko na kakaibang position ng anak ko sa loob.  So feeling namin during 8th months na nangyari yun.  I was very thankful na din sa doctor ko dahil napakamaalaga nya talaga, at sobrang experienced na nya kaya siguro na nakita na nya posibleng maging risk sakaling pinatagal pa nya or hinantay pa nya yung kabuwanan ko or yung time na humilab ang tiyan ko.  Buti nalang nag decide na sya kaagad dahil kung nagkataon pala maaring mawala sa akin ang aking anak.  Masama pala yun dahil napipigilan pala ang flow ng dugo sa katawan ng bata at pwede maging cause ng death nya sa loob ng tiyan.  Bigla akong nagbalik tanaw sa pangyayari way back 2008.  Totoo pala talaga na once manganak ang isang ina, para na rin nasa hukay ang isa nyang paa. True talaga, dahil kung di maagap ang aking doctor baka isa sa min ng anak ko wala na dito sa mundo.  Kaya malaki ang pasalamat ko kay Dr. Dorothy Sia-Cu. Salamat sa pag aalaga mo sa min ng baby ko. Syempre kay Lord din dahil sya ang nagbibigay ng wisdom at knowledge sa mga tao.  Kapag biniyayaan ulit ako ng baby ikaw pa din ang kukunin kung OB Gyne. I know safe kami ng baby ko sa mga kamay mo.

Cheers!

joy

4th birthday of my daughter

Last August 26, may daughter celebrated her 4th birthday.  Unlike from her previous birthdays, this year we decided to have it  simple and matipid na celebration.  Medyo tight din ang budget namin nowadays lalo pa at kagagaling lang namin sa gastos sa aming bakasyon sa province.  We held her birthday party sa school noong Aug 24, Friday  kasama ang 28 nyang classmates at  2 teachers.  Noong una plano ko sana mag order nalang sa jollibee ng spaghetti at chicken meal dahil feeling ko wala ring enough time para mag prepare kasi pumapasok ako sa work.  Kaso noong nag compute ako na realized ko na medyo mahal din pala at sa tingin ko hindi ako magiging happy na ganun lang ang kahihinatnan ng gastos.  So I decided na bumili nalang sa grocery then kami nalang mag prepare.  Talagang sobrang makakatipid kami at mas marami pa kami maihahanda at marami din ang  makakakain compare sa mag order sa fast food.  So ganun na nga ginawa ko.  Nag file nalang ako ng leave of absence para may makatulong naman ang aking mader sa pag prepare ng food.  We prepared spaghetti, fried chicken, hotdog on stick and tetra pack juice for the kids.  Sa mga parents naman na  katulad ng nanay ko na matiyagang naghahatid-sundo sa mga anak ay pancit palabok, sandwich,puto at sofdrinks.  I also bought assorted party hats( maski anong theme nalang) para mag mukha namang birthday party ang event and I'm sure na lalong ikinasaya ng anak ko.  Sayang nga dahil hindi nagawa yung order naming balloons.  Nagkaroon ng miscommunication between sa gumagawa at sa inutusan kong mag order, hindi sila nagkaintindihan sa date na kelangan namin ang balloons.  Ang birthday talaga ng anak ko ay Aug 26, pero since pumatak ng Sunday  kaya ginawa naming Aug 24, Friday sa school nya.  Ang alam ng inutusan ko mag order ay sa Aug 26 pa kelangan kaya hindi tuloy  nagawa yung balloons.  I also prepared giveaways na isang supot na assorted candies na sobrang ikinatuwa ng mga bagets.  Buti nalang din may isang parent doon na nag volunteer na mag host sa party kaya nagkaroon kami ng konting pa games.  I'm so happy naman at tuwang tuwa ang mga kids maski simple lang at walang maayos na program ang birthday ng anak ko.  Maski yung daughter ko super happy din after ng party nya sa school.  Excited sya mag open ng mga natanggap nyang mga gifts from her classmates. Sa part ko, fulfilled din ako dahil successful din ang celebration and worth it ang effort ko dahil nakita ko naman na masayang masaya ang anak ko. 

Cheers!

joy

i'm back!

Hello there my dear readers!  How are you? Na miss ko itong blog ko..hehehe..tagal ko nakabalik ulit, 3 weeks yata. I just came back from my 7 days  vacation in my hometown, Leyte.  So far, so good naman maski ang daming obstacles na nangyari before and after ng vacation ko with my entire family.  

During our departure sana to Leyte, the day before ay walang tigil ang ulan maski wala naman bagyo.  Hanggang sa lumubog na buong ka Maynilaan sa walang tigil na ulan.  Akala ko nga maka cancel ang flight namin, pero hindi naman nangyari.  So dahil walang cancellation ng flight kaya go pa din kami lsa aming vacation.  Sa awa ng Diyos, nakarating naman kami safely sa Leyte, at to our surprise grabe ang init ang araw doon pagdating namin.  Opposite sa sitwasyon that time sa Manila na lubog na lubog na sa baha.  

Our entire 7 days vacation was really unforgettable.  Nakapag relax kami ng husto. Nakalanghap ng sariwang hangin sa beach.  As in 4:00 AM palang nasa beach na kami.  Mas masarap pala ang feeling ng makikita mo ang sunrise.  Tapos kalmado ang beach, wala pang masyadong tao, feeling ko ako ang may ari ng beach dahil wala ka ibang makikitang tao dahil maaga pa nga.  Enjoy din ang mga bagets, nakaranas sila ng kalayaan sa kanilang paglalaro.  Takbo dito, takbo doon na wala kang pinag aalala.  Na feel ko din yung ka simplehan pa din ng buhay doon.  Although may mga pagkakaiba na compare sa time na doon pa ako nakatira.  Binalikan ko din yung aming nag iisang palengke sa bayan.  Madami na din yung pagbabago doon, halos lahat din na makikita at mabibili mo lang dati dito sa Manila ay meron na din doon.  Pinuntahan din namin yung Cathedral doon na bagong renovate, although hindi binago ang dating facade pero bago ang kanyang pintura at naging malinis na sya tingnan.  Namasyal din kami sa Mac Arthur Park, kung saan nandun ang famous na statue ni Gen. Douglas Mc Arthur at iba pang mga kasama.  So far, malinis naman ang kapaligiran at nanatiling peaceful pa din ang ambiance ng kapaligiran.  

 

Nakalimutan ko din pala mag diet doon kasi every other day may handaan, ang daming food at laging may masarap na lechon na hindi mo maiiwasan hindi kumurot sa kanyang nangingintab na balat..hehehe.. Grabe talaga..parang nagsisi ako after ng vacation ko kasi hindi ko pa nga na achieve ang goal ko na mag lose ng weight heto na nama nadagdagan na naman ako dahil sa walang tigil na kain doon...hahaha.  Kaya lang during my stay doon sa province namin, talaga namang inuubo ako ng matindi (pati na rin mga kasama ko)  na hanggang sa pagbalik ko dito sa Manila hindi pa din gumaling.  Dahil siguro sa sobrang init doon kaya nanibago ang katawan ko. Imagine mo naman, 5:00AM palang doon ay katumbas na ng 7:00AM ang sikat ng araw dito sa Manila. Tapos ang 7:00AM na sikat ng araw doon, katumbas na yata ng 10:00AM na sikat na araw dito sa Manila. As in masakit na sya sa balat.  Kaya kapag nasa beach kami, start kami ng 4:00AM then uwi na kami ng 7:00AM kasi matindi na sikat ng araw.

Pero all in all, happy at masasabi kong successful ang naging bakasyon namin maski madami munang trials ang dumaan bago kami natuloy doon.

Thank you Lord Jesus.

Have A Nice Day!

joy

weirdo me!

Nowadays, napapansin ko sa sarili ko parang tamad na tamad ako sa pagkilos lalo na sa umaga.  Blame it to the BED weather that's why siguro nakakatamad bumangon sa umaga.  Bukod sa masarap matulog nang ganun ang weather e malamig din ang tubig kaya nakakatamad.  Another thing that makes me sick is yung paulit ulit na routine sa umaga.  Like paggising ay agad sa CR ang tungo para mag moment habang tulala at naka hang dahil ramdam ko pa ang antok.  After that, maliligo, same soap, same shampoo, same conditioner, same toothpaste, etc. Nakakasawa na, paulit ulit na nangyayari sa araw araw. Maski siguro nakapikit ay magagawa ko dahil sa araw araw nang ginagawa pati timing sa oras kuhang kuha.   Ngayon ko lang na feel na nakaka stress din pala sya.  Naisip ko why not bili ako ng iba ibang variety ng soap, shampoo, conditioner, etc para maiba iba naman ang experience ko maski sa pagligo man lang. O di kaya baliktarin ko naman ang sequence ng mga gagawin ko. Ang weird noh? Pero nangyayari talaga sa kin.  Sana makatulong nga ang ganitong gagawin ko para naman to refresh my day ahead at ma inspire naman ako na bumangon sa araw araw.  Hehe...

Have A Nice day ahead!

:)joy

pilyo

One time nag uusap kami ng nanay ko about sa mga nangyayari or update sa school ng anak ko.  Siya kasi ang araw araw na naghahatid -sundo sa anak ko.  Nakwento nya na meron daw classmate na boy ang anak ko na panay daw ang kwento ng boy na yun sa nanay nya na girlfriend nya daw ang anak ko.  Grabeh, nursery palang ha pero alam na ang mga bagay na yan.  Iba na talaga mga bata ngayon. Noong isang beses nga daw pagdating daw sa school ng anak ko, nagkataon na nandoon na sa room yung boy at yung nanay.  Noong nakita daw yung anak ko sabi daw ng boy, "Mama, yan si Sofia yung girlfriend ko!" Ito namang anak ko dedma lang daw, malay ba naman nya kung ano yun.  Tapos daw tinukso na daw ng mga classmates nila yung boy, tinanong daw nila kung bakit niya nasabing girlfriend si Sofia.  Sagot daw ng boy, "kasi maganda sya." Just simple as that lang.  Nayy...noong narinig ko yung kwento ng nanay ko, bigla akong kinabahan, nag alala at biglang nag fast forward ang aking isipan.  Paano na nga pala kapag dumating ang time na nililigawan na ang anak ko?  Parang hindi ko pa yata kayang isipin yung ganun.  Umiral na naman ang pagiging over-protective ko.  Kaya ang ginawa ko kinausap ko agad ang anak ko.  Sinabi ko, next time kapag sinabi ulit sayo ng classmate mong boy na girlfriend ka nya sabihin mo na "Tseh! Isusumbong kita sa Daddy ko!" hahahaha..pati ako natatawa sa pinagagawa ko pero ang totoo nyan worried ako.  Ayoko pa kasi sana ma expose sa ganung mga bagay ang anak ko, Diyos ko naman 3 years old palang sya ano?   Bakit ba naman kasi yung ibang mga parents hindi yata pinaiiral ang Parental Guidance sa loob ng pamamahay nila.  Kaya naman hanggang sa school nadadala ang mga kapilyuhan nila na pati mga walang kamuwang muwang ay na-impluwensyahan.  Nakakabahala kasi ang mga kabataan ngayon, masyadong advanced.  Naalala ko noong time ko parang highschool na yata ako na involved sa mga ganoong tuksuhan.  Pati tuloy ang asawa ko nabahala din ng na ikwento ko sa kanya.  Mag schedule daw sya ng araw na sya maghahatid sa anak ko sa school. Wala naman daw syang gagawin kundi titigan lang daw ng masama yong bata. Parang gusto nya mangyari makuha ka sa tingin...hahahaha.(patulan ba naman ang bata)

Hanggang ngayon daw ganun pa din daw ang tuksuhan nila sa school at balita ko pa naging 3 boys na daw ang nagki claim na girlfriend nila ang anak ko..Susme ...mga batang ito sarap hilahin ang mga tenga grabeh! 

:) joy

hard to feed child

Aloha! How are you guys?


Rainy season na and panahon na naman ng sakit.  Normal na ang ubo at sipon hindi lang sa mga bata but pati din sa mga matatanda na.  For me, pinaka ayoko talaga magkaroon ng sipon bukod sa masakit sa ulo ay mahirap pa huminga at parang pati ears mo apektado din.  Kaya naman hanggat maari I make sure na nabibigyan ko ng enough shield ang anak sa pamamagitan ng pagpainom ng mga Vitamins para lalo lumakas ang resistensya nya at malabanan nya ang mga virus, bacteria, germs na nakapaligid sa kanya.  Ang hirap lang sa anak ko tuwing nagkakasipon o ubo laging may kasamang lagnat.  Syempre kapag may lagnat ang bata, nandun yung wala sya sa mood at syempre ang bilis nya pumayat.   Likewise kaming parents ganun din hindi rin makatulog ng maayos dahil syempre maski tulog ang bata kailangan i monitor pa rin ang temperature mahirap na baka di natin mamalayan tumirik na pala mata sa sobrang taas ng lagnat. 

Isa pang problema ko sa anak ko, kasi sa edad nyang 3 years old, ang hirap nyang pakainin.  Kung anu ano na ang binigay ko vitamins para lang maging ganado sya sa pagkain wa epek pa din.  Sobrang dependent pa din sya sa gatas until now.   Minsan nga halos buong araw gatas lang ang laman ng tiyan nya.  Pagdating sa kanin, napakahirap nya pakainin.  Unless nalang kung sinigang ang ulam, medyo kumakain din ng konti.   Kaso hindi naman pwede araw araw sinigang ang ulam.  Minsan naman yung kanin hinahaluan ng chocolate powder (Milo) para lang kumain.  Kaya naman ganun nalang ang ingit ko sa ibang bata na talagang ganadong kumain.  Di ba nga usually ang favorite na pagkain ng bata ay spaghetti at chicken?  Sya hindi,  kapag type lang nya doon lang sya kakain, maski Jollibee pa yan kapag di nya type kumain hindi talaga kakain.  Good thing hindi naman sya under weight sa edad nya, kaso syempre mas gusto ko pa din sana na medyo magkalaman ang katawan nya.   Mas ok sana kung matoto syang kumain ng totoong food like yung kinakain natin sa dinner  syempre para magkaroon din sya ng enough vitamins, nutrients na kailangan ng katawan.  Like ngayon nag aaral na sya, problema ko din kasi yung baon nya hindi nya masyado kinakain.  Maski mag prepare pa ako ng sandwich, magluto ng pancakes at kung anu ano pa.  Hindi pa rin nya magustuhan. More on liquid lang sya.  Ewan ko ba kung saan nagmana ito kasi kaming mga parents nya hindi naman ganun.  Maski ako noong maliit ako hindi naman ako pihikan sa pagkain ganun din ang asawa ko.  Pero bigyan mo ng chocolates at ice cream hay naku maski inuubo hindi matitiis at kakainin nya talaga.

Grabe.. :(

joy

school worries

Motherhood is not an easy thing talaga..agree ba kayo dyan?  Hay naku, being a first time mom, lahat ng bagay in relation sa mothering  ay bago talaga and everyday is always a new experience to me.  I  only have one child and she is 3 going 4 years old this coming August.  I enrolled her this school year as nursery sa isang learning center.  Marami kasing nag recommend sa kin ng learning school na iyo so doon ko sya pinasok.  So far, in  2 months mula ng nag start mag aral anak ko, madami na ako na observed na pagbabago sa kanya, madami na din sya natutunan like alphabet, drawings, colors, shapes, numbers and many more.  Lahat yun natutunan nya sa school and of course with the help na din namin sa kanya.  I'm so proud sa kanya.  Ang problema ko lang sa learning school na yun ay naka closed door ang classes nila and there's no chance for the bantay or parents na sumilip kung ano ang ginagawa nila sa  class.  On the other hand, ok naman yung ganun dahil naka concentrate ang mga kids sa lesson nila at natuto sila maging independent for a while. Tinatanong nalang namin yung anak ko kung ano ang mga ginawa nila sa loob ng room after na ng class nila. 

 Recently lang may daughter had an accident sa loob ng classroom nila.  Palabas na daw that time yung daughter ko sa room ng itong classmate nyang babae, tinumba yung monobloc table, tama lang naman dumadaan ang anak ko saka naman tumama yung paa ng lamesa sa kanang pisngi nya malapit pa naman sa mata.  Although hindi sinasadya pero nakakainis at nakaka worry din ang mga ganung incident sa loob ng classroom.  Sobrang iyak ng iyak ang anak ko that time hanggang sa nakauwi sa bahay namin.  Nagkaroon siya ng pasa at galos pisngi dahil doon sa nangyari.  Bilang ina, masakit isipin na nasaktan ang anak mo lalo pa kung talagang alagang alaga mo na halos ayaw mo nga padapuan ng langaw.  Well, dahil nga hindi maiiwasan ang disgrasya so kailangan nalang mag ingat next time. 

Also recently lang din, yung isang mommy ng classmate/seatmate ng anak ko, kinausap nya yung mother ko na siyang naghahatid -sunod sa anak ko sa school.  Nakita daw ng mommy na yon may pasa daw yung anak nya sa braso. Noong tinanong daw ng mommy na yon ang  anak nya kung ano nangyari doon, sagot daw ng anak nya, kinurot daw sya ng anak ko.  E syempre hindi naman agad kami naniwala kasi hindi naman ganun ang anak ko.  Maski malikot yun hindi sya palaaway.  Of course, tinanong din namin ang anak ko kung sya nga ba kumurot sa seatmate nya. Ang sagot ng anak ko hindi daw sya.  Tapos nagkuwento naman din ang anak ko sa akin na yung isang classmate daw nila na boy ang kumurot.  Hay grabe, nakaka stress din..hehehe... Umpisa palang yan how much more kaya kapag nasa malaking school na sya.  Sana naman hindi na maulit ang mga ganyang pangyayari.  Syempre hanggat maari ayaw mo na masasaktan ang anak mo at the same time mananakit ang anak mo sa iba kaya talagang todo pangaral  ako ngayon sa anak ko, sana naman isa-isip nya lahat ng sinasabi ko although she's still too young pa talaga, and I am not sure kung nag aabsorb lahat ng sinasabi ko sa kanya.

How about you? May experience din bang ganun ang anak mo sa school?

joy

what a day with mr. taxi driver!

Hello there! Kamusta na kayo? Sorry hindi agad ako nakapag update sa inyo.  I was so busy kasi kaya wala rin sa focus mag isip ng ikukwento sa inyo.  

Late na naman ako ng 5 minutes sa work today dahil late na ako gumising kasi sobrang antok pa ako.  Well, dahil siguro last night, nanood pa kasi ako at nag-abang sa necrological service para kay Dolphy.  Nakaka touched ang ganyang moment kaya hindi mo maiwasan ma carried -away.  Actually, hindi ko pa nga napanood in full kasi palipat lipat kasi ng channel, ganyan kami kapag nanonood para mapag bigyan lahat.  Ang ending hindi mo nakukumpleto ang palabas kaya useless din..hehehe. 

Anyway, dahil sa nagmamadali nga ako pumasok, nag taxi na ako para mabilis.  So hayun pumara na ako ng taxi. Pagkapasok ko sa loob ng taxi sabi ko agad:

me: " kuya, sa bangkal po, sa hi-way nalang po tayo dumaan"..

taxi driver:  "oo doon naman talaga ang daan"

me:  (antipatiko 'to ha!) ok.. kasi yung ibang taxi, sa vito cruz dumadaan kapag di ko sinasabing  hi-way po tayo dumaan"

taxi driver: "maski san ma'am na sabihin nyo basta  may tip"

me:  (asar)  ganun??

taxi driver:  hehehe... (evil laugh)

So tuloy na ang biyahe. 

Pagdating sa area ng office namin, tiningnan ko yung fare counter ng taxi saka inabot ko na bayad ko na Php 100 dahil Php 99.50 ang taxi fare ko.  Aba, ang lolo ayaw pa tanggapin ang bayad ko, dagdagan ko daw maski Php20 lang.  E syempre ako tumaas agad ang kilay ko dahil exage naman talaga itong driver. May minimum amount pa talaga syang nalalaman para sa tip na hinihingi nya.  Kaya sinabi ko sa kanya, "kuya, Php 99.50 lang ang bill ko, bakit kailangan mo pa ako obligahin magdagdag ng Php20?  Sabay inabot ko na sa kamay nya yung Php100 na bayad ko at lumabas na agad ako ng taxi nya.  Ang tagal pa nya umalis parang hinintay pa nya yata ako pumasok  sa loob ng building.  Siguro tinatandaan nya ang mukha ko para kapag nagkataon na magtiyepuhan nya ulit ako pumapara ng taxi ay hindi na nya ako pasasakayin..hahaha.  Nakakainis lang kasi ang mga ganyang ugali ng ibang tao.  Sa pagkakaalam ko kasi ang TIP ay binibigay mo ng kusa at bukal sa loob mo dahil sa nagustuhan or satisfied ka sa serbisyo binigay sa iyo.  Hindi naman ako kuripot na tao, maski sa restaurant nga kapag kumakain kami, maski hirap hagilapin ang waiter nagbibigay pa din ako ng tip dahil gusto ko.  Ayoko lang ng ganyang pinangungunahan ako at inoobliga pa na magbigay.  Hay naku, kakasira ng araw.  Speaking of mga taxi ang dami ko talagang mga bad experiences sa kanila.  Like yung iba, namimili pa ng lugar na pupuntahan.  Yung iba dadayain ka,  dahil don sa tinatawag na "batingting" na pinabibilis ang patak mg metro kaya magugulat ka nalang ang laki ng babayarain mo sa pagbaba mo.  Yung iba naman hindi ka man lang tulungan mag unload ng mga gamit pero gusto may tip.  Yung iba, hindi nagbibigay ng tamang sukli at resibo. Pinaka worse pa yung experience ng ilan na hino hold up pa ang pasahero.  Hindi ko nilalahat ang mga taxi driver pero maraming ganun  base sa sarili kong experience.  Sana mabago na ang ganung kalakaran para hindi naman madamay ang iba na naghahanapbuhay lang ng maayos at gumagawa lang ng tama.

Have a nice day!

joy

I love seat sale

Hello there! How's your weekend?  For me, ok naman.  Medyo frustrated lang dahil late ko na nabasa yung announcement ng isang airline company ng seat sale nila.   Kung naging maagap lang sana ako, saktong sakto pa naman yung travel period  sa balak naming schedule.  I'm planning sana pumunta sa Boracay on February together with my family in time sana sa birthday ko.  Kaso late na noong malaman ko ang sale.  Sayang talaga.  Hayy..better luck next time.  Sana magkaroon pa ulit ng seat sale. 

Ang galing talaga ng idea ng mga airlines na seat sale dahil nabibigyan ng chance ang lahat na magbiyahe ng hindi na nag titiyaga sa tagal ng byahe ng bus at barko.  Naalala ko nga dati, kapag lumuluwas ng Maynila ang mga kamag anak namin galing Leyte kailangan nila magbyahe ng halos isang araw sa bus. Ganun din kung sa barko, halos isang araw din na palutang lutang sa karagatan bago makarating sa pupuntahan.  Pero ngayon, dahil sa seat sale nakaka avail na sila ng mga discounted rates ng airlines, so imbes na 24 hours na byahe nagiging 45minutes nalang dahil sa eroplano na ang sinasakyan nila.   Maski naman ako, hindi ako magbabalak ng bakasyon kung hindi rin lang sale ang makukuha kong airfare.  Ang laki kaya ng difference compare sa regular fare.  Like yung last year namin na bakasyon sa Cebu, sale din ang ticket namin noon, around Php 600 lang yata roundtrip na.  O di ba?  Yung ticket din namin papuntang Leyte next month, nakuha ko lang ng Php800 round trip na din.  Kung sa regular fare yata siguro aabot din ng Php 3,000 to 5,000 yata ang roundtrip per passenger.  So malaking katipiran talaga, ma eenjoy mo pa ng husto ang bakasyon mo dahil yung natipid mo sa airfare sa ibang bagay mo nalang gastusin like sa pamamasyal sa place na pupuntahan ninyo o di kaya sa mga food na gusto ninyo tikman sa place na iyon.  So kayo na gusto mag vacation at a minimal cost lang, why not make abang of those seat sale pakulo ng mga airlines.  Makaka tiyempo din kayo ng sale.  Darating din ang panahon maiikot din natin ang buong Pilipinas and later on buong mundo naman dahil sa sale na yan. :D

enjoy your week!

joy